The Notorious B.I.G. „Life After Death” [Kalendarium: 09.03.1997]

1

9 marca 1997 roku to smuty dzień. Dzień który wstrząsną całym środowiskiem hip-hopowym. Tego dnia tragicznie zginął król Nowego Jorku The Notorious B.I.G.. Żałoba nie trwała długo, bo już dwa tygodnie później ukazał się drugi studyjny album Biggiego Smalls„Life After Death”.

Płyta szybko trafiła na pierwsze miejsca list przebojów (w tym Billboard 200). Do dziś rozeszła się w ilości ponad 10 000 000 kopii i jest już diamentową płytą.

Biggiego wokalnie na krążku wsparli: Diana Ross, 112, Jay-Z, Lil’ Kim, Mase, Bone Thugs-n-Harmony, Too $hort, Angela Winbush, D.M.C. of Run-D.M.C., R. Kelly, The LOX i oczywiście Puff Daddy.

Album nominowany został do nagrody Grammy w kategorii Best Rap Album, Best Rap Solo Performance za singiel „Hypnotize” oraz Best Rap Performance by a Duo or Group  za kawałek „Mo Money Mo Problems”. W 2003 płyta została sklasyfikowana na 483 miejscu w zestawieniu Rolling Stone 500 najlepszych albumów wszech czasów.

Warto dodać, że wspominamy krążek jest jednym z pierwszych albumów dwupłytowych w historii rapu.

Z „Life After Death” pochodzą takie hity jak „Hypnotize”, „Mo Money Mo Problems” czy „Sky’s the Limit”.

„Płyta jest utrzymana w nieco innym klimacie niż debiut „Ready To Die”. Po prostu ten album nie jest już tak uliczny. Choć oczywiście takich kawałków tutaj również nie brakuje, to jednak przeważają tracki o innej stylistyce.

Właśnie ta różnorodność jest jedną z największych zalet tego albumu. Mamy tu kawałki uliczne (Somebody’s Gootta Die, Niggas Bleed), „lajtowe” (Hypnotize, Mo Money Mo Problems), świetne dissy (Kick In The Door, What’s Beef?), hip-hopową balladę (Miss U) a nawet kawałek o westcoast’owym brzmieniu (Going Back To Cali).

Beaty na albumie są świetne. Zresztą nie mogło być inaczej mając taki skład producentów, czołówkę ówczesnego rapu. Easy Mo Bee dał 2 świetne podkłady chodź o innej stylistyce niż nas do tego przyzwyczaił. DJ Premier jak zwykle w znakomitej formie. Mamy tu też po jednym dobrym bicie od Havoca i RZA. Dla Puff Daddy’ego są to najlepsze czasy więc też trzyma poziom. Nie pasuje tylko dość słaby bit do „Miss U”.

Biggie Smalls jak zwykle na majku pokazuje swoją klasę. Kapitalne flow, jedno z najlepszych w historii, radzi sobie na każdym bicie. Do tego ma mocny głos. Technicznie również jest bardzo dobrze. Mamy tu podwójne rymy, świetne pancze, porównania. Teksty jak wiadomo B.I.G. potrafi pisać więc są dobre, ale na „Ready 2 Die” były jednak trochę lepsze.

Podsumowując „Life After Death” to płyta wyśmienita. Bez wątpienia jest to klasyk, jeden z najważniejszych albumów w rapie.”

Disc One

1. „Life After Death Intro”
2. „Somebody’s Gotta Die”
3. „Hypnotize”
5. „Fuck You Tonight” (featuring R. Kelly)
6. „Last Day” (featuring The Lox)
7. „I Love the Dough” (featuring Jay-Z and Angela Winbush)
8. „What’s Beef?”
9. „B.I.G. Interlude”
10. „Mo Money Mo Problems” (featuring Puff Daddy and Mase)
11. „Niggas Bleed”
12. „I Got a Story to Tell”

Disc Two

1. „Notorious Thugs” (featuring Bone Thugs-n-Harmony)
2. „Miss U”
3. „Another” (featuring Lil’ Kim)
4. „Going Back to Cali”
5. „Ten Crack Commandments”
6. „Playa Hater”
7. „Nasty Boy”
8. „Sky’s the Limit” (featuring 112)
9. „The World Is Filled…” (featuring Puff Daddy and Too Short)
10. „My Downfall” (featuring DMC)
11. „Long Kiss Goodnight”
12. „You’re Nobody (Til Somebody Kills You)”

Jedna myśl nt. „The Notorious B.I.G. „Life After Death” [Kalendarium: 09.03.1997]

  1. I was surfing net and luckily ran over this site and discovered exceptionally intriguing stuff here. Its truly enjoyable to peruse. I delighted in a considerable measure. A debt of gratitude is in order for sharing this superb data.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>