Snoop Doggy Dogg „Doggystyle” to już 20 lat! [Z kalendarium klasyki]

1 Najpierw 20-lecie obchodził Slums Attack, potem album „Enter the Wu-Tang (36 Chambers)” (czytaj artykuł), teraz czas na debiutancki album Snoop Doggy Dogg pt. „Doggystyle”.

To właśnie dwadzieścia lat temu, 23 listopada 1993 roku, nakładem Death Row Records ukazała się jedna z najważniejszych płyt w dziejach muzyki Hip-Hop, absolutny klasyk zachodniego wybrzeża. Przełomowa dla autora, który rozpoczął nią swoją wielką karierę. Inspiracja dla tysięcy młodych ludzi, dla których „Doggystyle” stał początkiem przygody z Hip-Hopem.

„Doggystyle” to czysty West Coast Hip-Hop Style. To jeden z pierwszych albumów definiujących czym jest G-funk, który przez kolejne lata powielało wielu raperów. To klasyka Gangsta Rapu.

Prace nad krążkiem rozpoczęły się wkrótce po wydaniu albumu Dr. Dre „The Chronic” (1992-12-15), w tworzeniu którego Snoop Dogg znacząco uczestniczył. Nagrywanie rozpoczęto w styczniu, a zakończono w październiku. Za muzykę oraz ostateczny kształt i brzmienie krążka odpowiadali Dr. Dre i Suge Knight. Wokalnie Snoopa wsparli m.in. The Lady of Rage, Tha Dogg Pound (Daz Dillinger i Kurupt), Nate Dogg, Warren G, D.O.C. i oczywiście Dr. Dre.

Poza sukcesem artystycznym „Doggystyle” to także sukces komercyjny. Album zadebiutował jako numer 1 na Billboard 200 z rekordową liczbą sprzedanych egzemplarzy w pierwszym tygodniu, wynoszącą 802,858 kopi. Była to najszybciej sprzedająca się płyta, do czasu ukazania się płyty Eminema „The Marshall Mathers LP” w 2000 roku. Do dziś album rozszedł się w ilości ok 5 milionów egzemplarzy w samych Stanach, zyskując tam status poczwórnej platyny. „Doggystyle” trafił na listę 100 najlepszych albumów rapowych magazynu The Source, na listę najbardziej znaczących płyt lat 90tych magazynu Rolling Stone oraz 19 miejsce najlepszych albumów Hip-Hop/ Rap serwisu About.com.

Album oficjalnie promowały takie single jak „Who Am I (What’s My Name)?”, „Gin and Juice”, „Doggy Dogg World”, ale każdy kto słyszał ten krążek wie, że klasyków jest tan znacznie więcej.

Tracklista:
01. „Bathtub”
02. „G Funk Intro” (featuring Dr. Dre and The Lady of Rage)
03. „Gin and Juice” (featuring Dat Nigga Daz and David Ruffin’ Jr.)
04. „W Balls” (featuring Nanci Fletcher and Ricky Harris)
05. „Tha Shiznit”
06. „House Party”
07. „Lodi Dodi” (featuring Nanci Fletcher)
08. „Murder Was the Case” (featuring Dat Nigga Daz)
09. „Serial Killa” (featuring D.O.C., RBX and Tha Dogg Pound)
10. „Who Am I (What’s My Name)?” (featuring Jewell, Dr. Dre and Tony Green)
11. „For All My Niggaz & Bitches” (featuring Tha Dogg Pound and The Lady of Rage)
12. „Ain’t No Fun (If the Homies Can’t Have None)” (featuring Nate Dogg, Warren G Nanci Fletcher and Kurupt)
13. „Chronic Break”
14. „Doggy Dogg World” (featuring Tha Dogg Pound, Nanci Fletcher and The Dramatics)
15. „Betta Ask Somebody”
16. „Gz and Hustlas” (featuring Nanci Fletcher)
17. „U Betta Recognize”
18. „Gz Up, Hoes Down” (featuring Hug)*
19. „Pump Pump” (featuring Lil’ Malik)

* Przy czym „Gz Up, Hoez Down” pojawił się tylko na pierwszych wydaniach albumu.

x xx xxxSprawdźcie też udostępniony specjalnie z tej okazji „Doggystyle: The Samples [20th Anniversary]„:

4 myśli nt. „Snoop Doggy Dogg „Doggystyle” to już 20 lat! [Z kalendarium klasyki]

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>